حصول عيب بعد از نذر معيّن و اگر عيبى بعد از نذر معين حادث شد لازم است همان را تضحيه نمايد ، مگر آن كه ثابت باشد عيب خاصّى مانعيت مطلقه داشته باشد . نذر معين و تضحيهء ديگرى بدون اذن مالك اگر نذر اضحيهء معينه كرد [ و شخص ] ديگرى تضحيه نمود آن را بدون اذن مالك : پس اگر قصد تضحيه از مالك آن كرد ( اگر چه معتقد بود به اشتباه كه خودش مالك است ) مجزى است از مالك و وفاء به نذر حاصل شده است ، و مالك متصدى تفريق آن مىشود ؛ و اگر ذابح تفريق كرد مجزى است در آن صورت كه ذبح مجزى است بنا بر اظهر ؛ و اگر قصد ديگرى داشته ، مجزى از هيچ كس نيست . و اگر در تفريق خلاف سنت نمود ، ضامن قيمت آن چه در آن مخالفت شده است براى مالك يا اهل قسمت است ، يعنى قيمت وقت تفريق مخالف و اعطاء در غير مصرف . استحباب اكل يا جواز آن ، به سبب وجوب تضحيه به سبب نذر ساقط نمىشود . تذكيهء ماهى 4 - ذكات ماهى اخراج آن است از آب با حياة آن ، و آن چه جارى مجراى اين باشد مثل اين كه از آب بيرون افتاد و هنوز زنده بود شخص آن را گرفت ، يا آن چه در محلى كه آب از آنها خارج شده بود واقع شده و شخص آن را گرفت . و اسلام و تسميه در تذكيهء ماهى معتبر نيست . و ادراك به مجرد نظر در حال حياة در خارج از آب ، مورد اختلاف است ، مشهورِ موافق احتياط ، عدم تذكيه است . و اخراج مجوسى و مشرك اگر معلوم شد كه زنده از آب گرفته است تذكيهء آن است . عود بعد از اخراج و اگر بعد از اخراج عود كرد به آب و در آنجا مُرد حلال نيست ؛ و همچنين اگر بعد از اخراج افتاد در شبكه و مُرد ، اگر چه احتمال موت بعد از خروج آب از محل شبكه داده شود .